Home 
Particulier bezit personen
Particulier bezit personen
personen
1. Willem den Breejen (portretbuste)
Gips, bruin gepatineerd; niet gesigneerd, niet gedateerd [circa 1915]
Hoogte 43 cm., breedte 44 cm., diepte 32 cm.
Willem den Breejen (circa 1850 - circa 1933) is met het ietwat naar links gewende hoofd 'en face' afgebeeld. Hij draagt een hemd met overslag, dat ter rechterzijde hoog sluit met enkele knopen. Volgens mondelinge overlevering zou de heer den Breejen, schoonvader van Charles Vos, op circa vijf en zestigjarige leeftijd zijn geportretteerd. [1]
2. Marie Virgine Stille (portretkop)
De portretkop is van gips gemaakt. [2]
Marie Virgine Stille ( *14-??-1849 †8-4-1899) is de moeder van Charles Vos.
foto: Paulussen
3. Henriëtte den Breejen (portretbuste)
circa 1934, gips, groen gepatineerd. [3]
Vrouw van Charles Vos (*21 -7-1893 †10-10-1978)
foto: Paulussen
4. Jacques Vos (portretkop)
Gips, bruin gepatineerd; gesigneerd 'CH VOS' en gedateerd '1921' aan de achterzijde
Hoogte 28 cm., breedte 24, diepte 18 cm.
De negen maanden oude Jacques (Maastricht *16 juli 1920 - †2 juli 1992), zoon van Charles Vos, is met het licht naar links gewende hoofdje 'en face' afgebeeld. Jacques houdt in zijn beide knuistjes een poppetje voor de borst. Het beeldje is een model voor een bronzen beeld geweest. [4]
foto: Paulussen
5. Fien Vos (kinderkopje)
Het kinderkopje is gesigneerd en gedateerd 1934, charmotte donkerrode patiné.
Fien Vos (Maastricht *18 augustus 1922 - †24 december 1998) was de oudste dochter van Charles Vos. [5]
foto: Paulussen
6. Fien Vos (portretkop)
Chamotte, rood-bruin gepatineerd; gesigneerd 'CH VOS' en gedateerd '1924' aan de
achterzijde
Hoogte 23 cm., breedte 22 cm., diepte 22 cm.
De tweejarige Fientje Vos (Maastricht *18 augustus 1922 - †24 december 1998) is met het iets naar beneden gerichte hoofdje 'en face' afgebeeld. Fien Vos is de oudste dochter van de beeldhouwer. Opvallend is de verlegen, melancholieke blik van Fien. [6]
7. Jeanne Vos (portretkop)
De portretkop is van circa 1940; kunststeen, bruin gepatineerd.
Jeanne Vos (Maastricht 13 oktober 1924- †26 januari 1979) was de jongste dochter van Charles Vos. [7]
foto: Paulussen
8. Jeanne Vos (portretkop)
Kunststeen, donkerbruin; niet gesigneerd, niet gedateerd [circa 1942]
Hoogte 38 cm., breedte 29 cm., diepte 30 cm.
De circa achttienjarige Jeanne (de tweede dochter van Charles Vos, Maastricht 13 oktober 1924- †26 januari 1979) is met het ietwat naar links gewende hoofd, 'en face' afgebeeld. De portretkop staat op een lage sokkel. [8]
9. Marielène ( portretbuste)
Een portretbuste Marielène Lousberg.
10. Maddy Joordens
Kopje van de eenjarige Maddy Joordens, (1945)
foto: Paulussen
11. Jaap Kaas (portretkop)
verplaatst naar hoofdstuk musea
12. Chretien Bonfrere (portretkop)
Gebakken klei, bruin gepatineerd; gesigneerd 'Ch. Vos' aan de achterzijde, niet
gedateerd [circa 1936]
Hoogte 55 cm.; breedte 20 cm.; diepte 25 cm.
Chrétien Bonfrère (Maastricht 28 augustus 1906 - 27 juni 1985) is 'en face' afgebeeld. Onder de hals, omsloten door de boord van het overhemd, is een schuin naar links geplaatste cello-spelende figuur in miniatuurvorm weergegeven: een verwijzing naar de geportretteerde, die namelijk van beroep cellist en muziekpedagoog was, onder andere te Weert. [11]
foto: Paulussen
13. Guillaume Serpenti (portretkop)
Gips, bruin gepatineerd; gesigneerd 'Ch. Vos' en gedateerd '1939' aan de achterzijde
Hoogte 42 cm., breedte 19 cm., diepte 24 cm. [12]
In 1920 trad hij in dienst van de Maastrichtse aardewerkfabriek de Sphinx. Naast het werk in de fabriek hield hij zich bezig met tekenen en schilderen. Op de Middelbare Kunstnijverheidsschool van Maastricht genoot hij onderwijs van ervaren leermeesters als Jos Postmes, Paul Windhausen, Henri Jonas, Charles Vos en Edmond Bellefroid. Privé-lessen volgde hij bij Edmond Bellefroid en graveur Hub Levigne.
In 1937 kalligrafeerde hij het programma bij gelegenheid van het huwelijk van Prinses Juliana en Prins Bernhard.
In 1948 werd hij benoemd tot hoofd van de afdeling handschilders bij de Sphinx. De directie verleende hem de opdracht een schildersatelier op te zetten. Hij werd leermeester en droeg zorg voor de opleiding van decorateurs en ontwerpers waaronder Charles Eyck. Guill Serpenti was een van de ontwerpers van het beroemde Boerenbont nr. 15 en kon zijn signatuur verbinden aan tal van andere serviezen, onder andere bestemd voor het Nederlandse en Belgische Koninklijk Huis.
In 1960 ontving hij ter gelegenheid van zijn 40 jarige dienstjubileum bij de Sphinx de gouden eremedaille van de Orde van Oranje Nassau. In het zelfde jaar werd er een eretentoonstelling gehouden in het Bonnefantenmuseum te Maastricht.
In 1971 kreeg hij het stedelijk onderscheidingsboek "Hospiti" van de stad Maastricht.
Op de plek waar vroeger de Maastrichtse aardewerkfabriek Société Céramique stond, ligt nu de moderne nieuwbouw wijk Céramique. Guill Serpenti werd er geëerd met een straat, gelegen naast het Bonnefantenmuseum, de Serpentilunet. [13]
14. Theo Jordans (portretkop)
Brons: gesigneerd 'Ch VOS' en gedateerd 'Aug. 1939' aan de achterzijde
Hoogte 45 cm., breedte 26 cm., diepte 32 cm. Console: hoogte voorzijde 12 cm., hoogte
achterzijde 6,5 cm., breedte 16 cm., diepte 16 cm.
Theo Jordans (Venlo 26 april 1884 - 25 januari 1963) is met het hoofd driekwart naar rechts gewend afgebeeld. Deze portretkop werd vervaardigd ter gelegenheid van het zilveren huwelijksfeest Theo Jordans en Anna Franssen op 6 augustus 1939.
Er bestaat van deze bronzen portretkop een tweede exemplaar, terwijl ook de voorstudie in gips bewaard bleef. [14]
Musicus. Theo Jordans werd op 26 april 1884 geboren te Neukirchen in het Rijnland. In 1908 vestigde hij zich in Venlo, waar hij bij het college van de paters Domicanen een baan als muziekleraar kreeg. Hij was toen net in zes vakken afgestudeerd aan het conservatorium in Keulen: piano, viool, orgel, orkestdirectie, ensemble en compositie. In die tijd maakte hij deel uit van het Gürzenich-orkest, waarbij hij speelde onder leiding van onder anderen Richard Strauss en Gustav Mahler. Doordat hij op een dag Anna Franssen leerde kennen, die hem te verstaan gaf dat ze alleen met hem wilde trouwen als ze nooit uit Venlo weghoefde, bleef Jordans voor de stad behouden. Na zeven jaar als muziekleraar bij de paters, werd Theo Jordans in 1915 particulier docent. Tevens werd hij in dat jaar organist in de kerk van de paters Franciscanen aan de Maagdenberg. In 1918 maakte hij de overstap naar de Sint Nicolaaskerk (niet te verwarren met de huidige Nicolaaskerk in Genooi) om daar koordirigent en organist te worden. Met het koor van de Sint Nicolaaskerk vierde hij in de jaren twintig grote triomfen, onder meer door het opvoeren van de 'Missa in die Festo' van de Nederlandse componist Alphons Diepenbrock
Theo Jordans had een enorme stimulerende invloed op het Noordlimburgse muziekleven. Zo richtte hij in 1915 de Venlose Orkestvereniging OKNV (Onderlinge Kunstbeoefening Naar Vermogen) op, was hij in 1939 de stichter van de eerste Noordlimburgse muziekschool (later de Venlose muziekschool) en leidde hij tal van Noordlimburgse musici op. Jordans was verder dirigent van OKNV en leidde de Venlose Oratoriumvereniging, de Venlose Koninklijke Philharmonie en fanfare De Echo uit Hout-Blerick. Hij componeerde bovendien missen, liederen, cantaten en een groot koorwerk over Venlo. Theo Jordans overleed op 26 januari 1963.[15]
15. Theo Jordans (portretkop)
Brons; gesigneerd 'Ch VOS' en gedateerd 'Aug. 1939' aan de achterzijde
Hoogte 45 cm., breedte 26 cm., diepte 32 cm. Console: hoogte voorzijde 12 cm., hoogte
achterzijde 6,5 cm., breedte 16 cm., diepte 16 cm. [16]
16. Theo Jordans (portretkop )
Een voorstudie in gips. [17]
17. onbekende vrouw (portretkop)
Gebakken klei en geglazuurd in bruin-beige tinten; gesigneerd 'Ch VOS' en gedateerd
'1942' aan de achterzijde
Hoogte 31 cm., breedte 25 cm., diepte 20 cm.
De vrouw, met een grote spitse neus en halflang donkerbruin golvend haar, is 'en face' afgebeeld. Deze fraaie kop werd door de heer Labrouche gevonden op het stort! Daarom is de identiteit van de vrouw niet bekend. [18]
18. Paul Schoonbrood (kinderkopje)
Gebakken klei en geglazuurd in beige en blauwe tinten; niet gesigneerd, niet gedateerd
[circa 1943]
Hoogte 28 cm., breedte 22 cm., diepte 22 cm.
De vier à vijfjarige Paul (Maastricht 14 april 1938), zoon van de Maastrichtse kunstschilder Henri Schoonbrood is met het naar links geknikte hoofd 'en face' afgebeeld. Als kleuter droeg Paul weelderig krullend haar, zodat men hem vaak voor een meisje aanzag. [19]
Vader Henri (1898-1972) was kunstschilder en glazenier en is van 1934-1936 ook leraar geweest op de Middelbare Kunstnijverheidsschool te Maastricht.[20]
19. Nico Van Selst (portretkop)
Gebakken klei en geglazuurd in bruin-beige tinten; gesigneerd 'Ch VOS' en gedateerd
'1944' aan de achterzijde
Hoogte 28 cm., breedte 20 cm., diepte 20 cm.
De twaalfjarige Nico (Maastricht 10 april 1932) is 'en face' afgebeeld. [21]
20. Ninette Bollen (kinderkopje)
Gebakken klei en geglazuurd in bruingrijze tinten; gesigneerd 'CH. VOS' aan de
rechterzijkant onderaan, niet gedateerd [1944]
Hoogte 36 cm., breedte 22 cm., diepte 22 cm.
De zesjarige Ninette, (24 september 1938) is 'en face' en met een geopende mond afgebeeld. Zij draagt pijpenkrullen tot op haar schouder en een grote strik links bovenop haar hoofd. [22]
21. Henri Jonas (reliëf met portretkop)
Gips, bruingetint; gesigneerd: 'CH. VOS.' rechts onderaan, niet gedateerd
[1944]
Diameter 45 cm., diepte 8 cm.
Henri Jonas is met het hoofd 'en profile' naar links gewend afgebeeld. Charles Vos, die onmiddellijk na Jonas' dood diens dodenmasker maakte, vervaardigde het portret van deze vermaarde Maastrichtse kunstschilder op een rond reliëf in serie. Met de opbrengst van deze gipsen reliëfs werd de in brons uitgevoerde, voor Jonas' graf bestemde plaquette bekostigd. [23]
Henri Jonas (of Hari) werd op 8 mei 1878 geboren in Maastricht als tweede kind van Charles Jonas, meesterknecht-huisschilder, en Fieneke Jungslaeger.
Na zijn lagere school tijd trad hij noodgedwongen in de voetsporen van zijn vader, maar al spoedig maakte hij de overstap naar de Sphinx waar hij serviesgoed decoreerde. In 1894 trad hij opnieuw in dienst als schilder.
In de avonduren volgde hij eerst lessen op de Patronaatsteekenschool en later de tekenlessen van Rob Graafland aan het Stadsteekeninstituut en vanaf 1902 ook aan de Zondagsschool voor Decoratieve Kunsten.
Op 2 juni 1903 trouwde Henri Jonas met Netteke Roukens. Op 31 maart 1915 overleed Netteke aan tuberculose. Het echtpaar bleef kinderloos.
In februari 1917 vertrok Jonas naar Amsterdam om te gaan studeren aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunst. Hij verbleef er anderhalf jaar.
De onrust die hem na het overlijden van Netteke en zijn vader had overvallen, was echter nog niet geweken en Henri Jonas reisde enkele jaren door Europa en Noord-Afrika.
In 1922 volgde een aanstelling aan het Stadsteekeninstituut, dat enkele jaren later de Middelbare Kunstnijverheidsschool werd. Hij bleef hier in dienst tot 1934.
In deze jaren hervond Jonas zijn innerlijke kracht, die resulteerde in een krachtige expressie in zijn werk. Tussen 1925 en 1932 bloeide Jonas' talent. In deze jaren - in 1925 of 1926 - leerde Henri Jonas in Parijs bovendien het bekende schildersmodel Eugénie Servais kennen, met wie hij een relatie kreeg. Onder druk van zijn kerkelijke opdrachtgevers, kon hij echter niet met haar trouwen (Eugénie was gescheiden) hetgeen Jonas in een ernstig conflict bracht met zijn geweten en hem het diepe besef gaf dat hij, wat hij ook zou kiezen, altijd zou verliezen. De innerlijke tweestrijd die hiervan het gevolg was, leidde in 1933 tot een diepe depressie. De periode van januari 1933 tot juli 1937 heeft Jonas doorgebracht in achtereenvolgens de Valeriuskliniek in Amsterdam, de Sint Willibrordus Stichting in Heiloo en vanaf oktober 1933 in het Sint Servatius Gesticht in Venray. Op 26 augustus 1937 trouwde Henri Jonas alsnog met de inmiddels 'weduwe' geworden Eugénie Servais.
Tijdens zijn jarenlang verblijf in Venray werd hij in de gelegenheid gesteld te schilderen en dat heeft hij in de ruim vier jaar opnametijd heel veel gedaan.
Op 17 juni 1940 stortte hij opnieuw in en werd opgenomen in het krankzinnigengesticht van ziekenhuis Calvariënberg. Na een botontsteking overleed hij op 15 september 1944, de dag na de bevrijding van zijn geliefde stad Maastricht. [24]
22. Henri Jonas (portret)
In particulier bezit
23. Jean Bollen (kinderkopje)
Gebakken klei en geglazuurd in licht grijsblauwe tinten; gesigneerd 'Ch Vos' en
gedateerd '1948' aan de onderkant.
Hoogte 26 cm., breedte 16 cm., diepte 19 cm.
De driejarige Jean (9 mei 1945) is 'en face' afgebeeld. [26]
24. Henri Hermans (monument) [27]
Gebakken klei, bruin gepatineerd; niet gesigneerd, niet gedateerd [1948]
Hoogte 29 cm., breedte 27 cm., diepte 11 cm.
Op een vijfhoekig basement is een sokkel geplaatst die aan de onderzijde taps toeloopt. Aan de voet ervan staat een schild met het wapen van Maastricht. Boven op de sokkel is, frontaal, de kop geplaatst van Henri Hermans (1883-1947), musicus (organist, leraar, dirigent). Links en rechts van deze strak afgewerkte sokkel zien we een wat meer naar achteren een chaotische massa waaruit de vormen van bassen of cello's opdoemen. Het werk werd als volgens een iets ander ontwerp in Nuth uitgevoerd en geplaatst: kop in brons, sokkel in graniet. [28]
Een jaar na het overlijden van de in Nuth geboren dirigent, organist, componist en muziekpedagoog Henri Hermans (1883-1947) maakte Charles Vos een bronzen borstbeeld van de bekende musicus. Het is te zien vlakbij de plek waar zijn geboortehuis heeft gestaan, bij de Sint Bavokerk. Henri Hermans bepaalde in de eerste helft van deze eeuw het muziekleven in Limburg. Hij was oprichter van het Conservatorium in Maastricht. In de 31 jaar dat hij het Limburgs orkest leidde,liet hij Limburg kennis maken met de eigentijdse muziek. [29]
25. Pie de Bökkem (portretbuste)
Gips, onbekend monogram (?) aan onderzijde, niet gesigneerd, niet gedateerd.
Hoogte 34 cm., breedte 17 cm., diepte 28 cm.
Pie 'de Bökkem' is met het ietwat naar links gewende en voorovergebogen hoofd -mede veroorzaakt door zijn hoog opgetrokken rug - 'en face' afgebeeld. Hij draagt een pet en een jasje. Pie's verweerde gezicht en zijn hoge rug laten een oudere, door het leven getekende, man zien: vele jaren ventte hij namelijk vis uit, onder andere bokking, waaraan Pie zijn bijnaam 'de Bökkem' te danken heeft. Pie de Bökkem stond model in de avondklas 'beeldhouwen' van de Middelbare Kunstnijverheidsschool te Maastricht. [30]
De Drei Sjoenste: Pie de Bökkum, Ensinck de Kletskop en Flup de Koojstart. Over de drie is vrij weinig bekend. Flup de Koojstart was veedrijver bij een slachthuis die de gewoonte heeft om aan de staart van koeien te draaien die niet willen lopen. Ensinck de Kletskop is ongetwijfeld kaal geweest, Pie de Bökkem is een vrij grote man. Hij shockeert voorbijgangers door zich af en toe bij heet weer in het kanaal te laten vallen. Hij zwemt vervolgens rustig naar de kant waar hij, inmiddels lekker afgekoeld, zijn hemd droogt over de balustrade. [31]
26. Pierot en Pierette met mandoline
Op een platte onderplaat staan Pierot en Pierette met mandoline, uitgebeeld in bonte kleuren.
Dit zijn twee verschillende beelden
27 Moederweelde
Gebakken klei, wit geglazuurd; gemerkt 'G O A (in gezicht) / NV. DE SPHINX /
MAASTRICHT' en nummer '6412 BM' aan de onderzijde, niet gesigneerd, niet
gedateerd
Hoogte 18 cm., breedte 10 cm., diepte 10 cm.
De moeder is zittend afgebeeld, terwijl haar bovenlichaam driekwart naar links is gewend. Met het naar links genegen hoofd kijkt zij liefdevol neer op haar zogende baby, die zij in haar beide armen dicht tegen zich aanhoudt. Het beeldmerk is vermoedelijk het merk van een afnemer (groothandel). [32]
28.Eerste kus
Gebakken klei, wit geglazuurd; gemerkt 'G O A (in gezicht) / N.V. DE SPHINX /
MAASTRICHT' en nummer 6412 BM'aan de onderzijde, niet gesigneerd, niet
gedateerd
Hoogte 17 cm., breedte 22 cm., diepte 10 cm.
Het jonge paar is zittend op een ovaal onderstuk afgebeeld. De naar rechts gewende vrouw, die met beide benen langszij zit, houdt timide haar rechterhand aan haar kin, De met het hoofd naar rechts gewende knielende man, kust haar behoedzaam op haar linkerwang en houdt daarbij zijn linkerhand liefdevol tegen haar aan. [33]
29.Het ontwaken
Gebakken klei, geglazuurd; niet gesigneerd, niet gemerkt, gedateerd '1927' rechts opzij
Hoogte 50,5 cm., breedte 27 cm., diepte 20,5 cm.
De jonge vrouw is in een hurkende pose afgebeeld. Het hoofd van de vrouw met half lang golvend haar is 'en face' weergegeven. Naar voorbeeld van de antieke Griekse beelden is zij gehuld in een lang, doorschijnend gewaad.
Als personificatie van het ontwaken is de jonge vrouw afgebeeld op het moment, waarop zij - uit haar slaap langzaam opstaand - met beide omhoog geheven armen een brede draperie boven haar hoofd naar achteren doet uitwaaieren.
De langwerpige sokkel is aan de vier zijden versierd met bladeren en vruchten van een oranjeboompje, die een grote ruitvorm in het midden omsluiten. In de ruit aan de voorzijde is het wapen van prinses Juliana afgebeeld, aan de achterzijde treffen we in de ruit de gekroonde letter J aan. In de beide ruiten aan de zijkanten zijn de jaartallen '1909' en '1927' aangebracht, verwijzingen naar het geboorte- en 18e levensjaar van
Prinses Juliana. Het beeld werd namelijk ontworpen ter gelegenheid van haar 18 verjaardag. [34]
30.Pierrot en meisje
Gebakken klei, geglazuurd; gemerkt 'NV De Sphinx v/h Petrus Regout & Co /
MAASTRICHT / MADE IN HOLLAND', niet gesigneerd, niet gedateerd
Hoogte 30 cm., breedte 17 cm., diepte 15,5 cm.
Op een vierkanten basis zijn een Pierrot en een meisje staande uitgebeeld. Pierrot, links van het meisje, speelt op een luit die hij hoog op de borst houdt. Zijn hoofd is naar rechts gewend. Lichaam en hoofd vleien zich tegen het lichaam van het meisje aan, dat lichtjes terugleunt tegen Pierrot aan. Het hoofd is naar achteren gewend. Haar rechterhand heeft ze voor haar gezicht langs op kin en mond van pierrot gelegd, een schijnbare afwering. Op haar gezicht speelt een lach, die deels achter een masker verborgen gaat. [35]
31. De afdraaier
Gebakken klei, geglazuurd; gemerkt 'Petrus Regout & Co / MAASTRICHT / MADE IN HOLLAND', niet gesigneerd, niet gedateerd
Hoogte 22,5 cm., breedte 22 cm., diepte 11,5 cm.
Het beeld laat een man zien enigszins 'en profile' weergeven. Zijn bovenlichaam helt sterk naar achteren, waarbij hij zijn rechterbeen naar voren uitstrekt. Zijn pose geeft een indruk van een heftige actie. Zijn rechterhand drukt met de duim in een potvorm, terwijl zijn linkerhand tegen de wand van de pot drukt. [36]
32. Buste van een meisje met strik
Bronzen sculptuur, voorst., ca. 1920, l. 27 cm, h. 41 cm.
33.Meisjeskopje
Geglazuurde bruin terracotta sculptuur, h. 22 cm..
34. Vrouwenhoofd
polychroom beschilderd, verso ges. en ged. 1942, h. 26 cm..
35. Pierot en Pierette met mandoline
Wit geglazuurd aardewerken beeld , Regout, h. 33 cm..
36. Dante
Goudluster geglazuurde buste, Regout, toegeschreven aan Ch. Vos, h. 29 cm.
37. Kinderbuste
Goudluster geglazuurde buste, toegeschreven aan Ch. Vos, h. 26 cm.
38.Vacantie
Vacantie, achterzijde gesigneerd Ch. Vos, terracotta,
Afm.16 X 33 X 33cm
Op een console staan twee jongemannen naar rechts gericht. Beiden hebben hun linkerbeen vooruitgeplaatst. De achterste jongen heeft zijn rechterarm om het middel van zijn vriend geslagen; zijn andere arm houdt hij omhoog gericht tegen zijn lichaam. De andere jongeman houdt zijn rechterarm omhoog gericht. Beiden hebben, met open mond, hun blik omhoog gericht. Ze dragen een korte broek die door bretels wordt opgehouden. Voorts hebben ze een T-shirt aan. Op de banderole onderaan de tekst "vacantie".
39.Portret van Frans van de Laar
Sculptuur in gips, gedateerd "1921" en gesigneerd "Ch. Vos"
Hoogte 38 cm
Afkomstig de familie Van de Laar
Karel van de Laar (Sittard 1853- Sittard 1933) was beeldhouwer. Hij studeerde in Antwerpen, waar hij de gouden medaille van de prix d'excellence (prijs voor uitstekendheid) verwierf. Hij kreeg in 1888 de bronzen medaille Leo XIII. Hij was tekenleraar bij het lager onderwijs en leraar boetseren bij het Stadsteekeninstituut (1898). Hij werd later plaatsvervangend directeur.
Het eerste affiche van het VVV in 1890 werd door hem gemaakt.
Bekend van hem bleven: "dao kómme ze" (daar komen ze), een beeldengroep van bekende stadsfiguren ca. 1900 en een gipsmodel voorstellende de samenvloeiing van de Maas en de Jeker. Beide werken zijn te vinden in het Bonnefantenmuseum te Maastricht. [37]
40. Dodenmasker Henri Jonas [38]
Locatie: onbekend
41. Portretbuste Charles Jonas
Huidige locatie onbekend
Circa 1925
Bronskleurig geschilderd gips 32 X 41 X 47cm
Eigendom Van de Zander-Jonas
Dit beeld werd geëxposeerd tijdens de tentoonstelling Gezicht van Maastricht: Beeldende kunst in Maastricht tussen 1900-1940 in het Museum Spaans Gouvernement, Vrijthof te Maastricht (van 12 mei – 2 juli 1995), catalogusnummer 57 [39]
Lucie Jonas, de oma van de bekende schilder Henri Jonas, was van Joodse afkomst en werkte als huishoudster. Zij werd onbedoeld zwanger. Haar kind Charles werd bij haar zuster Joanne en haar man Geert Veenhof ondergebracht en opgevoed. Lucie zelf vertrok naar Brussel waar zij als huishoudster ging werken.
Charles trouwde met Tineke Jungschlaeger. Uit dit huwelijk werd Henri Jonas als tweede kind op 8 mei 1878 geboren.
Charles werkte als meesterknecht/huisschilder. Hij overleed op 19 maart 1916.[40]
42. Portretbuste van W Sch
Huidige locatie onbekend
Geëxposeerd tijdens de Limbugsche Kunsttentoonstelling in de voormalige Dominicanerkerk te Maastricht (van 4 - 18 september 1938), catagusnummer 156 [41]
43. Buste Schaepkens van Riemst
Huidige locatie onbekend
Geëxposeerd in de Kunstzaal de Gulden Roos ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Charles Vos, 10 september 1938 [42]
Jules Schaepkens van Riemst (1875-1946)
Na zijn studie aan de Gemeentelijke HBS werd hij expediteur-koopman. Daarnaast was hij politiek actief in gemeente en provincie. Ook was hij een amateur-historicus (o.a. voorzitter van het LGOG). Als voorzitter van de Kamer van Koophandel zette hij zich in voor de belangen van de middenstand. [43]
44. Buste Levigne
Huidige locatie onbekend
Geëxposeerd in de Kunstzaal de Gulden Roos ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Charles Vos, 10 september 1938 [44]
Nicolaas Jozef Hubertus Levigne werd op 30 september 1905 geboren als enig kind van Nicolaas Joseph Levigne en Elisabeth Ramakers. Als 16-jarige vond hij een kantoorbaan bij de Maastrichtse aardewerkfabriek Société Céramique, een functie die hij al snel inwisselde voor een betrekking al assistent van de graveur, verantwoordelijk voor de keramische decoraties.
In 1924 werd hij aangenomen als leerling van de schilder- en tekenklas van Henri Jonas aan het Stadsteekeninstituut en vier jaar later vertrok hij naar Amsterdam om zijn opleiding te vervolgen aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunst. In 1933 sloot Levigne deze opleiding af met het behalen van de zilveren medaille van de Prix de Rome en keerde terug naar Maastricht.
In Maastricht ontmoette hijt de Brabantse Margaretha Johanna - Gré - Goossens, die lerares Engels was op de MMS van de zusters Ursulinen aan de Grote Gracht in Maastricht. Met Gré trouwde hij in 1935 en kreeg hij vijf zoons waarvan er twee, een tweeling, kort na hun geboorte overleden.
In 1950 werd Levigne benoemd tot hoogleraar grafische vormgeving aan de Jan van Eyckacademie, met als taak om een grafische afdeling op te zetten. Tot zijn pensionering in 1972 bleef hij leiding geven aan de grafische afdeling, ondanks alle stormen die woedden aan dit instituut.
Na zijn pensionering vertrok Levigne samen met zijn echtgenote naar Spanje, alwaar zij tot enkele jaren voor zijn dood in Blanes bleven wonen. Later keerden zij terug naar Maastricht alwaar Hub Levigne op 29 december 1989, op 84-jarige leeftijd overleed.
Hub Levigne was, hoewel hij ook schilderde en glas-in-loodramen maakte, primair grafisch kunstenaar. Tijdens zijn lange carrière maakte hij naast vrij werk ook veel gebonden werk in de vorm van ex-librissen, gelegenheidsdrukwerk en diverse (reeksen) postzegels. Levigne beoefende uiteenlopende grafische technieken en maakte zowel kopergravures en etsen (met aquatint) als houtsneden. [45]
45. Kinderkopjes van de familie Vos - Van Aalderen
Particulier bezit
Charles en Joseph Vos waren twee broers. Joseph was getrouwd met Netty van Aalderen. Zij hadden een viertal kinderen, te weten Jeanne-Marie, Charles, Vanni en Jef waarvan kinderkopjes zijn gemaakt door Charles Vos.
46. Portretbuste van een onbekende vrouw
Particulier bezit (A. Buisseret)
Buste van een vrouw
Gips groen gepatineerd, hoogte 48 cm, breedte 50 cm, gesigneerd Ch. Vos, gedateerd 1939.
De vrouw, met een spitse neus en halflang haar is en face afgebeeld.
foto: A. Buisseret
foto: A. Buisseret
47. Dodenmasker Charles Vos
Particulier bezit
48. Henri Jonas (portret)
in particulier bezit
49. Pierot en Pierette met mandoline
Particulier bezit
Wit geglazuurd aardewerken beeld , Regout, h. 33 cm.
50. Portretbuste P.M.A.J. Regout
Particulier bezit
Portretbuste in brons uitgevoerd, gedateerd 1939 en gesigneerd "Ch. Vos" (achterzijde). Afm. 50 X 40cm
Het is een buste van P.M.A.J. Regout (*13 september 1916 - † 10 december 1990). [46]
foto: eigenaar beeld
foto: eigenaar beeld
51. Wasserij De Lelie (allegorie)
Particulier bezit (Utrecht)
Allegorische sculptuur op de N.V. Wasserij De Lelie
Witte (Chamotte ?) klei afgewerkt met glazuur
Afm.: hoogte 30,5cm, breedte voetstuk 11,5cm, diepte voetstuk 10,5cm
Jaren dertig van de twintigste eeuw, niet gesigneerd.
De architecten A. Boosten en J. Ritzen hebben een bestaand complex tussen de Duitse Poort en de Heugemerweg in Maastricht in 1921 verbouwd en uitgebreid voor de N.V. Wasserij De Lelie. Aan de Heugemerweg werd in fasen een woonhuis voor de directeur gebouwd. De opdrachtgever was de toenmalige directeur van de wasserij, Jean (L.H.M.) Lousberg
(*1883 - †1975). Het gehele complex, incl. woning en kantoor, is vanaf 1980 afgebroken ten gunste van woningbouw. [47]
Jean Lousberg was een niet onverdienstelijke amateurschilder, die lessen volgde bij Robert Graafland en Henri Jonas. Hij was lid van de Limburgse Kunstkring. Hij verkeerde, evenals zijn broer Frans en zijn neef Frits, vaak in de Maastrichtse kunstenaarskringen. Op zijn verzoek maakte zijn vriend Charles Vos een allegorische sculptuur op de N.V. Wasserij De Lelie.[48]
Aan de voorzijde van de sculptuur is centraal een grote lelie met als knop een voor Vos zo typerend gezicht. In de uitdrukking zijn overeenkomsten te ontdekken met het gezicht van het Mooswief op de Markt in Maastricht. Aan de rechterzijde van lelie is een staande vrouw uitgebeeld die de was, die zij met beide handen vasthoudt, keurt. Aan de andere zijde van de lelie staat een wasvrouw ruggelings afgebeeld.
Ook de achterzijde van de sculptuur is uitgewerkt. De ruggelings afgebeelde wasvrouw staat gebogen over de tobbe de was te schrobben op een wasbord. Centraal ziet men de steel en bladeren van de lelie. De keurende vrouw is frontaal afgebeeld.
foto's A.A.J. Mekking
foto's A.A.J. Mekking
52. Henriëtte Lousberg
Privé-collectie Maastricht/Utrecht
Terracotta, gesigneerd
Afm. Diameter over de haren 14,5cm, hoogte 22,5cm, voetstuk: diepte 9cm en breedte 12 cm [49]
Henriëtte Lousberg (1922 - 2011)
[1] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[2] Paulussen, Charles Vos, beeldhouwer te Maastricht, Maastricht 2002 (CD-rom)
[3] Paulussen, Charles Vos, beeldhouwer te Maastricht, Maastricht 2002 (CD-rom)
[4] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[5] Paulussen, Charles Vos, beeldhouwer te Maastricht, Maastricht 2002 (CD-rom)
[6] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[7] Paulussen, Charles Vos, beeldhouwer te Maastricht, Maastricht 2002 (CD-rom)
[8] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[9] Paulussen, Charles Vos, beeldhouwer te Maastricht, Maastricht 2002 (CD-rom)
[10] www.inghist.nl, 2008
[11] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[12] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[13] Wikipedia maart 2010
[14] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[15] www.archieven.nl, maart 2010. De datum van overlijden is in bron bij voetnoot 24 25 januari 1963)
[16] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[17] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[18] [18] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[19] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[20] Ubachs, Historische encyclopedie Maastricht, Zutphen 2005
[21] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[22] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[23] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[24] Deze tekst is ontleend aan het boek van Dickhaut, Henri Jonas, 1878 1944, zijn muzen en demonen, Stg Historische Reeks deel 8, Maastricht 2007
[26] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[27] Wellicht is dit ontwerp nu in het bezit van het Bonnefantenmuseum "Kerncollectie Limburg" , inv. 0112, zie Bonnefantenmuseum
[28] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[29] www.artindex.nl/nuth , 2008
[30] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[31] www.grafmonumentensintpieter.nl , 2008
[32] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[33] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[34] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[35] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[36] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[37] Ubachs en Evers, Historische encyclopedie Maastricht,Zutphen 2005
[38] Paulussen Charles Vos 1888-1954, tentoonstelling 13-11-1994 tot en met 29-01-1995, Gemeentemuseum voor Religieuze Kunst Jacob van Horne, Weert 1994
[39] Dickhaut, Gezicht van Maastricht; beeldende kunst in Maastricht tussen 1900-1940, Vierkant Maastricht nr 22, Maastricht 1995, blz 134,
[40] Dickhaut, Henri Jonas 1878-1944, zijn muzen en demonen, De Limburg Reeks deel 8, Maastricht 2007, blz.19-20
[41] Limburgsche kunsttentoonstelling 1938, georganiseerd bij gelegenheid van het 40-jarig regeeringsjubileum van H. M. de Koningin in de voormalige Dominicanerkerk te Maastricht, 4-18 september 1938, (catologus) Maastricht 1938
[42] Eeretentoonstelling Charles Vos, Het Vaderland, staats- en letterkundig nieuwsblad, 21 september 1938
[43] Ubachs, Historische Encyclopedie Maastricht, Zutphen 2005
[44] Eeretentoonstelling Charles Vos, Het Vaderland, staats- en letterkundig nieuwsblad, 21 september 1938
[45] www.galeries.nl, oktober 2010
[46] Email zoon 22 juli 2011
[47] Schiphorst, A.N.J. Boosten 1893-1951, Rotterdam 2006 blz. 68-69; email A.J.J. Mekking van 13 oktober 2011
[48] Email A.J.J. Mekking van 7 en 10 oktober 2011
[49] Email A.J.J. Mekking van 10 oktober 2011 en 22 november 2011
Laatst aangepast (maandag, 30 januari 2012 15:07)